Gisteren keek ik, net zoals miljoenen andere mensen, naar de eedaflegging van President Barack Obama. Heel de wereld was gisteren in de ban van de president en ook ik keek geboeid mee naar deze historische gebeurtenis.
Het verbaast me niet dat Obama uiteindelijk verkozen werd. Hij straalt vertrouwen uit en kan mensen oprecht en vastberaden toespreken. Er rust nu een enorme verantwoordelijkheid op deze man. Niet alleen de Verenigde Staten zelf, maar ook de rest van de wereld heeft hoge verwachtingen. Ik denk dat we realist moeten blijven en geen mirakels mogen verwachten. Toch heb ik veel vertrouwen in deze man. Zijn toespraak was zeer krachtig en belooft goede dingen. Hij riep de mensen op om hard te werken, niet alleen voor zichzelf, maar ook voor anderen. Dat laatste is volgens mij cruciaal.
In zijn campagne beloofde hij “Change”, maar dit zal hij nooit helemaal alleen kunnen verwezenlijken. Er kan volgens mij pas werkelijk iets veranderen als iedereen zijn verantwoordelijkheid opneemt en er voor wil werken. Daarom wordt Obama volgens mij terecht president. Door de manier waarop hij mensen kan inspireren en motiveren, heeft hij al veel bereikt. Mensen hebben terug hoop en enthousiasme.
“For as much as government can do and must do, it is ultimately the faith and determination of the American people upon which this nation relies.”
“What is required of us now is a new era of responsibility — a recognition, on the part of every American, that we have duties to ourselves, our nation and the world, duties that we do not grudgingly accept but rather seize gladly, firm in the knowledge that there is nothing so satisfying to the spirit, so defining of our character than giving our all to a difficult task.”
Daarnaast is de eedaflegging natuurlijk zo speciaal omdat hij de eerste afro-amerikaan is die president wordt. Een zeer krachtige boodschap naar heel de wereld en een teken van hoop voor de zwarte bevolking van de Verenigde Staten. Het bewijst dat er in zo’n 50 jaar veel gebeurt is in Amerika. Vroeger zou het ondenkbaar zijn geweest dat een man met een donkere huidskleur president werd. Dat geeft ook Barack Obama zelf aan in zijn speech:
“That’s why a man whose father less than 60 years ago might not have been served at a local restaurant can now stand before you to take a most sacred oath.”
Obama is dan ook het beste voorbeeld van ‘living the American dream’. Zijn vader was van Kenia, zijn moeder van de verenigde staten. Zijn ouders scheidde wanneer hij nog jong was. Hij groeide op zonder zijn vader. Deze stierf snel en ook zijn moeder stierf aan kanker. Hij had dus geen gemakkelijke jeugd maar heeft het toch helemaal gemaakt. Nu is hij de machtigste man ter wereld en dient de puinhoop van George Bush op te ruimen. Geen makkelijke taak. Hopelijk krijgt hij de ruimte om het te proberen…
Good luck, Mr. President!
