Syntheseverslag module 6 januari 21, 2009

Module zes is bijna voorbij… tijd voor een terugblik.

 

In de leergroep werkten we de voorbije module vooral rond attituden, onze krachten en werkpunten. Dit deden we ondermeer door een spel waarin we onze eigen attituden moesten inschatten en tevens trachten te voorspellen hoe anderen jezelf beoordelen. Ik kon mijn eigen attituden vrij goed bepalen, maar de kijk van anderen op mij inschatten, was een ander paar mouwen. Het was leuk te horen dat de andere mij zoveel positieve eigenschappen toeschreven, dat had ik niet gedacht. De les maakte ons als groep ook sterker.

De attitudes waar ik reeds over beschik zijn volgens mij de volgende: echtheid, doorzettingsvermogen, engagement, flexibiliteit, leergierigheid, openheid, empathie en zin voor initiatief. Natuurlijk zijn deze eigenschappen lang niet perfect, ze moeten nog verder ontplooid worden. Toch denk ik dat deze mijn krachten zullen vormen op mijn stage.

Daarnaast zijn er natuurlijk nog vele attituden waaraan ik moet werken. Enkele hiervan zijn accuratesse, beslissingsvermogen, incasseringsvermogen, omgaan met stess, zelfstandigheid, imagobewustzijn en veiligheids- en milieubewustzijn. Deze eigenschappen zijn bij mij minder van nature aanwezig, maar kunnen volgens mij wel geleerd worden. Ik hoop vele hiervan te verwerven naar mate ik meer ervaring opdoe binnen de sector. Ik denk dat vooral accuratesse mijn grootste werkpunt is. Ik ben zeer flexibel en nonchalant, wat op zich ook positief kan zijn, maar het brengt me wel vaak in de problemen. Te laat zijn, dingen uitstellen en slordigheid horen hier dan ook zeker bij. Ik ben me hier van bewust en probeer er aan te werken, al lukt mij dit zeker niet altijd even goed.  

Deze module had ik tevens mijn eerste selectiegesprek met David De Roey in verband met mijn buitenlandse stage. Ik was best wel zenuwachtig, maar het viel eigenlijk heel goed mee. Het was gemakkelijk praten en ik kwam meer te weten over de gang van zaken. Hij stelde me heel wat vragen, onder meer over mijn attituden. Soms waren de vragen niet echt evident, maar uiteindelijk kon ik toch altijd een antwoord formuleren. Hij liet mij weten dat het er goed uit zag voor mij. Mijn buitenlandse stage was zeker haalbaar. Heel goed nieuw dus… ! 

Sinds kort lopen er ook enkele Amerikaanse studenten rond op onze school. Ik heb er al even kort met kennis gemaakt, maar lang niet genoeg om hen echt te leren kennen. Ik heb aan Joël laten weten dat ik zeker eens met hen zou willen afspreken. Voor hen is het immers niet evident om andere studenten te leren kennen. Bij mijn buitenlandse stage zal ik verblijven in een dorm, met vele clubs en activiteiten. Zij hebben het minder gemakkelijk om anderen te leren kennen. Ikzelf zou het ook heel leuk vinden om met hen af te spreken. Zo kan ik de taal nog wat oefenen en vind het gewoon tof hen te leren kennen.

Ook van mijn stage voor dit jaar kreeg ik goed nieuws. Ik mag aan de slag in een kleuterschool in Antwerpen. Ik kom terecht in een inclusieproject? Ik zal werken met Senne, vijf jaar.  Hij heeft een ontwikkelingsachterstand en vertoont daarnaast storend en agressief gedrag. Een hele uitdaging zo blijkt… maar ik kijk er echt heel erg naar uit.

 

Ook onze klas evolueerde doorheen de module. Ik noemde D 24 in mijn vorige syntheseverslag reeds een groep, maar nu zijn we die benaming zéker waard. Ik voel me hierdoor ook meer op mijn gemak in onze klas. De voorbije weken hebben we veel in groep moeten samenwerken, wat in dit geval de groepscohesie zeer positief beïnvloedt. Zo hebben we bijvoorbeeld een zeer uitgebreid groepswerk gehad voor ‘Orthopedagogisch handelen en teamwerk’. Op die manier heb ik mijn groepsleden veel beter leren kennen. Enkele daarvan kende ik al vrij goed, anderen waren echt nog een gesloten boek voor mij. Ondanks het vele werk dat het groepswerk met zich meebracht, werd het zo toch een leuke ervaring. 

Ik merkte ook echt verschil met vorige module. Hierbij denk ik vooral terug aan een les lichaamsexpressie. Binnen dit vak moeten we elkaar lesgeven en zo verschillende doelstellingen uitwerken voor een fictieve groep kinderen. We bereidden telkens in groep de oefeningen voor, waarna iedereen zijn uitgetypte versie naar mij stuurde. Ik maakte er telkens een goede tekst van en herwerkte de oefeningen waar nodig. Dit was zeer effectief, maar maakte dat ik me telkens verantwoordelijk voelde voor het welslagen van onze oefeningen. De laatste les hadden we het een beetje anders aangepakt dan vorige lessen. Myriam Van Schel keek wat bedenkelijk, waardoor ik ervan overtuigd was dat onze oefeningen niet goed waren. Fientje luisterde naar mij en zei dat ik me geen zorgen hoefde te maken. “Het is een groepswerk en iedereen steunt elkaar. We zijn een hechte groep en ik vind de oefeningen zelf wel heel goed”, zei ze mij. Uiteindelijk was Myriam wel heel enthousiaste. Maar wat voor mij de les zo speciaal maakte, was uiteraard de reactie van Fientje. Dat was echt heel leuk om te horen, dat apprecieerde ik echt. 

Ook toen ik deelnam aan de Belgische kampioenschappen line dance ervaarde ik veel steun van de klas. Iedereen vroeg regelmatig hoe mijn trainingen verliepen en feliciteerde mij met mijn resultaten. Laila en Elke zorgden er zelfs voor dat ik kon oefenen in het expressielokaal!              

Ik kan dus stellen dat onze klas nu echt een hechte groep vormt. Ik vind het daarom zeer spijtig dat we na de stage niet meer samen les zullen volgen.

 

Daarnaast kregen we opnieuw het vak recht. Persoonlijk vind ik dit heel interessant. Ingrid De Jonge geeft het vak dan ook met vele voorbeelden en kan de lessen een meerwaarde geven door haar studies recht én psychologie. Een goede combinatie zo blijkt. De leerstof bestaat uit twee delen: jeugdrecht en strafrecht. Toen we aan het tweede deel begonnen, organiseerde Ingrid De Jonge een bezoek aan een assisenzaak. Het sprak me wel aan, dus ging ik er naartoe met andere geïnteresseerden. Ik ben heel blij dat ik hierop in gegaan ben. Het heeft mij een veel realistischer beeld gegeven van een assisenzaak en gaf me meer inzicht in de cursus. Mijn kennis over rechtbanken strekte immers niet veel verder dan de sensatiegerichte beelden die ik zag op tv. Al vond ik mijn bezoek aan de rechtbank ook wel best indrukwekkend. De zaak ging over een man die beschuldigt werd van doodslag op een andere man. Dader en slachtoffer waren van Marokkaanse afkomst en illegaal in ons land. De man had zijn slachtoffer maar liefst 72 messteken toegebracht! Mevrouw De Jonge legde ons snel uit welke functie in de rechtszaal bekleedde en dan werd het volledige stil. Iedereen volgde de rechtszaak met grote ogen. Vooral wanneer de beschuldigde zelf aan bot kwam, kon je een speld horen vallen. Hij deed zijn verhaal met behulp van een tolk en was vrij agressief. Hij werd meteen terug het zwijgen opgelegd.

Ik denk dat mijn bezoek aan de rechtbank zeer zinvol was. Wanneer ik later in het werkveld sta, zal ik ongetwijfeld te maken krijgen met jeugdrecht. Hopelijk niet meteen met een assisezaak, maar toch denk ik dat belangrijk is een correct beeld heb van een rechtszaak in ons land.

 

Module 6 was dus weer zeer boeiend, op naar de stage !

 

Syntheseverslag module 5 januari 19, 2009

Als ik terugblik op de voorbije module, kan ik vaststellen dat er weer heel wat gebeurt en verandert is. Dit komt steeds in mijn syntheseverslagen terug, terwijl ik me er doorheen de weken niet echt bewust van ben.

 

De meest ingrijpende verandering op school, is natuurlijk de nieuwe klas. Vorig jaar had ik een heel hechte klas, waar ik me helemaal op mijn gemak voelde. Ik durfde er volledig mezelf te zijn en had dus mijn twijfels over de klassenwissel. “Zou de nieuwe klas wel meevallen?” en ”Zou het me lukken contact te blijven houden met vorige klasgenoten?”, het waren allemaal vragen die zich opdrongen. Anderzijds stond ik er ook positief tegenover. Het zou me de kans geven andere mensen te leren kennen, die ik anders niet meteen zou ontmoeten. Dit zei ik vorig jaar ook tegen ongeruste klasgenoten. Met die opmerking probeerde ik de situatie waarschijnlijk niet alleen voor hen, maar ook voor mezelf wat te relativeren. 

 

Hoe dan ook, het schooljaar begon en ik maakte kennis met mijn nieuwe klasgenoten. In het begin was dat natuurlijk even aanpassen. Ik ondervond dat we elkaar minder snel leerde kennen dan vorig jaar. Ook anderen merkte dit op. De noodzaak was minder groot, omdat iedereen al vrienden had van vorig jaar. Toch werden we langzaam maar zeker vertrouwd met elkaar en evolueerde we doorheen de weken. Onze klas bestaat uit zeer verschillende individuen met erg uiteenlopende persoonlijkheden. Dit maakt onze klas zeer boeiend, maar vormt soms ook een hele uitdaging. Je kan veel van elkaar leren, maar moet ook trachten om te gaan met verschillen die aanvankelijk minder gemakkelijk te aanvaarden zijn. Sommige individuen voelen elkaar meteen aan, terwijl dat bij andere een hele zoektocht vergt. Des ondanks heb ik het gevoel dat de klas doorheen de weken sterk gegroeid is, zodat we ons nu echt een groep kunnen noemen. Enkele studenten zoals Nele en Anneleen zullen de groep jammer genoeg nu al verlaten, wegens hun individueel traject. Best wel jammer, nu ze helemaal geïntegreerd zijn in onze klas.

 

In de leergroep zaten we ook niet stil. We begonnen aan het project orthomedia, leerden elkaar beter kennen en gaven elkaar les. Vooral de teambuildingsles is mij bijgebleven. Tijdens de opdrachten die we deden op de Meire, werkten we echt samen en vormden we één groep. Toen we van hier naar daar renden – om zoveel mogelijk verschillende lippenstiften te bemachtigen - realiseerde ik me dit. Iedereen nam zijn rol op en was heel behulpzaam ten opzichte van de anderen. Ook bij het lesgeven tijdens lichaamsexpressie kwam dit naar voor. Verder was de teambuildingsessie  gewoon heel plezant, wat de groepscohesie natuurlijk heel erg bevorderde.                                                                      Ook bij het orhomediaproject werkten we samen. Toen er moest beslist worden voor welk thema we gingen, was er veel discussie. Iedereen had zijn eigen voorkeuren en wou hier niet altijd meteen van afwijken. Het was dan ook geen gemakkelijke klus voor enkele medestudenten, die het groepsgesprek moesten leiden. De groepspatronen kwamen tijdens deze les sterk naar voor. Je zag duidelijk wie de zwijgers en de praters zijn en wie welke rol opneemt. Toch werd er voor gezorgd dat iedereen zijn stem kon uitbrengen, aan de hand van een praktisch systeem.

 

De nieuwe module bracht natuurlijk ook een aantal nieuwe vakken met zich mee. Zo kregen we het tweede deel van psychiatrische stoornissen, gegeven door Lieve Walraevens. Iedereen komt graag naar deze lessen en dat is volledig de verdienste van deze lector. De leerstof is zeer interessant, maar zou niet tegenstaande ook heel erg saai kunnen worden gegeven. Maar dit is alles behalve het geval. Ik heb Lieve Walraevens nog nooit slecht gezind meegemaakt. Ze is altijd ongelooflijk enthousiast en heeft energie voor twee. Ze legt de leerstof heel helder uit, maar geeft tevens heel interessante en leuke voorbeelden. Ze vertelt vanuit haar eigen ervaring en probeert de studenten zoveel mogelijk bij de les te betrekken.

Tijdens mijn studiekeuze twijfelde ik tussen een lerarenopleiding, psychologie en orthopedagogie. Ik koos voor het laatste, maar heb mijn interesse voor psychologie nog niet opgeborgen. Ik denk er dan ook over na om na deze opleiding alsnog psychologie te gaan studeren. De lessen psychiatrische stoornissen dragen hier natuurlijk tot bij. Als ik later met hetzelfde enthousiasme als Lieve kan werken en ooit op zo’n manier kan lesgeven, zou ik zéér tevreden zijn.

De leerstof van psychiatrische stoornissen heeft mij ook echt al verder geholpen. Een vriendin van mij zit al een half jaar in een psychiatrische instelling, waar bij haar borderline werd vastgesteld. De bezoeken die ik haar breng, laten telkens een diepe indruk op me na. De omgeving zelf is heel confronterend. Daarnaast is de interactie die ik heb met deze vriendin zeer verwarrend. Soms vindt ze mij geweldig, terwijl ik de volgende keer niets meer voor haar lijk te betekenen. Ook vertelt ze heel vreemde verhalen, waarin haar fantasie een centrale rol speelt. Daarbij gedraagt ze zich soms heel raar, volgens mij om na te gaan hoe ik hierop reageer. Met al deze ervaringen stapte ik naar Lieve. Zij luisterde heel geïnteresseerd en gaf mij enkele zinvolle tips betreffende mijn omgang met deze vriendin.

 

Ook kregen we het vak ‘begeleiden in socio culturele context’. Door dit vak werd ik me bewust van mijn eigen referentiekader en de impact die dit heeft op mijn interactie met mijn omgeving. De manier waarop ik handel, denk en interpreteer wordt heel erg bepaald door mijn referentiekader. Dit werd mij ondermeer duidelijk na het gastcollege van Edwin Hoffman, die dit begrip verbond met interculturele hulpverlening. Het hielp me ook mijn werk al vrijwilliger bij de speelbus te herkaderen. Bij dit project werk ik met kinderen uit maatschappelijk kwetsbare woonwijken. Ik zou kunnen stellen dat deze kinderen en hun ouders een andere ‘cultuur’ hebben dan de mijne en dat ook mijn referentiekader heel erg meespeelt tijdens mijn handelen bij de speelbus. Ook in de leergroep werkten we rond het referentiekader. Ik denk dat het vooral belangrijk is dat je je bewust bent van dit referentiekader. Want volgens mij kan je het nooit echt uitschakelen, alleen rekening mee houden en af en toe bewust ‘negeren’.

 

Naast nieuwe vakken, was er ook aandacht voor de stages van het tweede en derde jaar. Ik kreeg informatie over buitenlandse stages en maakte hier rond de nodige keuzes. Dit kunnen jullie lezen in mijn beleveningsverslag ‘een stapje dichter…’. Ook diende ik een aantal keuzes in voor mijn stage van dit jaar. Voorlopig zonder resultaat, het blijft dus spannend… .

 

 Tijdens de zomer, twijfelde ik of ik mijn studies orthopedagogie ging verder zetten. Misschien was het beter voor een andere richting te kiezen. Ik vroeg me af of ik echt als GOB wilde gaan werken. Uiteindelijk heb ik toch gekozen om te blijven bij orthopedagogie en eventueel daarna nog verder te studeren. Na deze eerste module ben ik blij dat ik deze beslissing genomen heb. Ik heb de voorbije weken veel geleerd en heb leuke momenten beleeft. Op naar de volgende module!