Syntheseverslag module 6 januari 21, 2009

Module zes is bijna voorbij… tijd voor een terugblik.

 

In de leergroep werkten we de voorbije module vooral rond attituden, onze krachten en werkpunten. Dit deden we ondermeer door een spel waarin we onze eigen attituden moesten inschatten en tevens trachten te voorspellen hoe anderen jezelf beoordelen. Ik kon mijn eigen attituden vrij goed bepalen, maar de kijk van anderen op mij inschatten, was een ander paar mouwen. Het was leuk te horen dat de andere mij zoveel positieve eigenschappen toeschreven, dat had ik niet gedacht. De les maakte ons als groep ook sterker.

De attitudes waar ik reeds over beschik zijn volgens mij de volgende: echtheid, doorzettingsvermogen, engagement, flexibiliteit, leergierigheid, openheid, empathie en zin voor initiatief. Natuurlijk zijn deze eigenschappen lang niet perfect, ze moeten nog verder ontplooid worden. Toch denk ik dat deze mijn krachten zullen vormen op mijn stage.

Daarnaast zijn er natuurlijk nog vele attituden waaraan ik moet werken. Enkele hiervan zijn accuratesse, beslissingsvermogen, incasseringsvermogen, omgaan met stess, zelfstandigheid, imagobewustzijn en veiligheids- en milieubewustzijn. Deze eigenschappen zijn bij mij minder van nature aanwezig, maar kunnen volgens mij wel geleerd worden. Ik hoop vele hiervan te verwerven naar mate ik meer ervaring opdoe binnen de sector. Ik denk dat vooral accuratesse mijn grootste werkpunt is. Ik ben zeer flexibel en nonchalant, wat op zich ook positief kan zijn, maar het brengt me wel vaak in de problemen. Te laat zijn, dingen uitstellen en slordigheid horen hier dan ook zeker bij. Ik ben me hier van bewust en probeer er aan te werken, al lukt mij dit zeker niet altijd even goed.  

Deze module had ik tevens mijn eerste selectiegesprek met David De Roey in verband met mijn buitenlandse stage. Ik was best wel zenuwachtig, maar het viel eigenlijk heel goed mee. Het was gemakkelijk praten en ik kwam meer te weten over de gang van zaken. Hij stelde me heel wat vragen, onder meer over mijn attituden. Soms waren de vragen niet echt evident, maar uiteindelijk kon ik toch altijd een antwoord formuleren. Hij liet mij weten dat het er goed uit zag voor mij. Mijn buitenlandse stage was zeker haalbaar. Heel goed nieuw dus… ! 

Sinds kort lopen er ook enkele Amerikaanse studenten rond op onze school. Ik heb er al even kort met kennis gemaakt, maar lang niet genoeg om hen echt te leren kennen. Ik heb aan Joël laten weten dat ik zeker eens met hen zou willen afspreken. Voor hen is het immers niet evident om andere studenten te leren kennen. Bij mijn buitenlandse stage zal ik verblijven in een dorm, met vele clubs en activiteiten. Zij hebben het minder gemakkelijk om anderen te leren kennen. Ikzelf zou het ook heel leuk vinden om met hen af te spreken. Zo kan ik de taal nog wat oefenen en vind het gewoon tof hen te leren kennen.

Ook van mijn stage voor dit jaar kreeg ik goed nieuws. Ik mag aan de slag in een kleuterschool in Antwerpen. Ik kom terecht in een inclusieproject? Ik zal werken met Senne, vijf jaar.  Hij heeft een ontwikkelingsachterstand en vertoont daarnaast storend en agressief gedrag. Een hele uitdaging zo blijkt… maar ik kijk er echt heel erg naar uit.

 

Ook onze klas evolueerde doorheen de module. Ik noemde D 24 in mijn vorige syntheseverslag reeds een groep, maar nu zijn we die benaming zéker waard. Ik voel me hierdoor ook meer op mijn gemak in onze klas. De voorbije weken hebben we veel in groep moeten samenwerken, wat in dit geval de groepscohesie zeer positief beïnvloedt. Zo hebben we bijvoorbeeld een zeer uitgebreid groepswerk gehad voor ‘Orthopedagogisch handelen en teamwerk’. Op die manier heb ik mijn groepsleden veel beter leren kennen. Enkele daarvan kende ik al vrij goed, anderen waren echt nog een gesloten boek voor mij. Ondanks het vele werk dat het groepswerk met zich meebracht, werd het zo toch een leuke ervaring. 

Ik merkte ook echt verschil met vorige module. Hierbij denk ik vooral terug aan een les lichaamsexpressie. Binnen dit vak moeten we elkaar lesgeven en zo verschillende doelstellingen uitwerken voor een fictieve groep kinderen. We bereidden telkens in groep de oefeningen voor, waarna iedereen zijn uitgetypte versie naar mij stuurde. Ik maakte er telkens een goede tekst van en herwerkte de oefeningen waar nodig. Dit was zeer effectief, maar maakte dat ik me telkens verantwoordelijk voelde voor het welslagen van onze oefeningen. De laatste les hadden we het een beetje anders aangepakt dan vorige lessen. Myriam Van Schel keek wat bedenkelijk, waardoor ik ervan overtuigd was dat onze oefeningen niet goed waren. Fientje luisterde naar mij en zei dat ik me geen zorgen hoefde te maken. “Het is een groepswerk en iedereen steunt elkaar. We zijn een hechte groep en ik vind de oefeningen zelf wel heel goed”, zei ze mij. Uiteindelijk was Myriam wel heel enthousiaste. Maar wat voor mij de les zo speciaal maakte, was uiteraard de reactie van Fientje. Dat was echt heel leuk om te horen, dat apprecieerde ik echt. 

Ook toen ik deelnam aan de Belgische kampioenschappen line dance ervaarde ik veel steun van de klas. Iedereen vroeg regelmatig hoe mijn trainingen verliepen en feliciteerde mij met mijn resultaten. Laila en Elke zorgden er zelfs voor dat ik kon oefenen in het expressielokaal!              

Ik kan dus stellen dat onze klas nu echt een hechte groep vormt. Ik vind het daarom zeer spijtig dat we na de stage niet meer samen les zullen volgen.

 

Daarnaast kregen we opnieuw het vak recht. Persoonlijk vind ik dit heel interessant. Ingrid De Jonge geeft het vak dan ook met vele voorbeelden en kan de lessen een meerwaarde geven door haar studies recht én psychologie. Een goede combinatie zo blijkt. De leerstof bestaat uit twee delen: jeugdrecht en strafrecht. Toen we aan het tweede deel begonnen, organiseerde Ingrid De Jonge een bezoek aan een assisenzaak. Het sprak me wel aan, dus ging ik er naartoe met andere geïnteresseerden. Ik ben heel blij dat ik hierop in gegaan ben. Het heeft mij een veel realistischer beeld gegeven van een assisenzaak en gaf me meer inzicht in de cursus. Mijn kennis over rechtbanken strekte immers niet veel verder dan de sensatiegerichte beelden die ik zag op tv. Al vond ik mijn bezoek aan de rechtbank ook wel best indrukwekkend. De zaak ging over een man die beschuldigt werd van doodslag op een andere man. Dader en slachtoffer waren van Marokkaanse afkomst en illegaal in ons land. De man had zijn slachtoffer maar liefst 72 messteken toegebracht! Mevrouw De Jonge legde ons snel uit welke functie in de rechtszaal bekleedde en dan werd het volledige stil. Iedereen volgde de rechtszaak met grote ogen. Vooral wanneer de beschuldigde zelf aan bot kwam, kon je een speld horen vallen. Hij deed zijn verhaal met behulp van een tolk en was vrij agressief. Hij werd meteen terug het zwijgen opgelegd.

Ik denk dat mijn bezoek aan de rechtbank zeer zinvol was. Wanneer ik later in het werkveld sta, zal ik ongetwijfeld te maken krijgen met jeugdrecht. Hopelijk niet meteen met een assisezaak, maar toch denk ik dat belangrijk is een correct beeld heb van een rechtszaak in ons land.

 

Module 6 was dus weer zeer boeiend, op naar de stage !

 

Good luck, Mr. President! januari 21, 2009

 

 

Gisteren keek ik, net zoals miljoenen andere mensen, naar de eedaflegging van President Barack Obama.  Heel de wereld was gisteren in de ban van de president en ook ik keek geboeid mee naar deze historische gebeurtenis.

 

Het verbaast me niet dat Obama uiteindelijk verkozen werd. Hij straalt vertrouwen uit en kan mensen oprecht en vastberaden toespreken.  Er rust nu een enorme verantwoordelijkheid op deze man. Niet alleen de Verenigde Staten zelf, maar ook de rest van de wereld heeft hoge verwachtingen. Ik denk dat we realist moeten blijven en geen mirakels mogen verwachten. Toch heb ik veel vertrouwen in deze man. Zijn toespraak was zeer krachtig en belooft goede dingen. Hij riep de mensen op om hard te werken, niet alleen voor zichzelf, maar ook voor anderen. Dat laatste is volgens mij cruciaal.          

 

In zijn campagne beloofde hij “Change”, maar dit zal hij nooit helemaal alleen kunnen verwezenlijken. Er kan volgens mij pas werkelijk iets veranderen als iedereen zijn verantwoordelijkheid opneemt en er voor wil werken. Daarom wordt Obama volgens mij terecht president. Door de manier waarop hij mensen kan inspireren en motiveren, heeft hij al veel bereikt. Mensen hebben terug hoop en enthousiasme.

 

“For as much as government can do and must do, it is ultimately the faith and determination of the American people upon which this nation relies.”  

“What is required of us now is a new era of responsibility — a recognition, on the part of every American, that we have duties to ourselves, our nation and the world, duties that we do not grudgingly accept but rather seize gladly, firm in the knowledge that there is nothing so satisfying to the spirit, so defining of our character than giving our all to a difficult task.”

 

Daarnaast is de eedaflegging natuurlijk zo speciaal omdat hij de eerste afro-amerikaan is die president wordt. Een zeer krachtige boodschap naar heel de wereld en een teken van hoop voor de zwarte bevolking van de Verenigde Staten.  Het bewijst dat er in zo’n 50 jaar veel gebeurt is in Amerika. Vroeger zou het ondenkbaar zijn geweest dat een man met een donkere huidskleur president werd. Dat geeft ook Barack Obama zelf aan in zijn speech:

“That’s why a man whose father less than 60 years ago might not have been served at a local restaurant can now stand before you to take a most sacred oath.”

 

Obama is dan ook het beste voorbeeld van ‘living the American dream’. Zijn vader was van Kenia, zijn moeder van de verenigde staten. Zijn ouders scheidde wanneer hij nog jong was. Hij groeide op zonder zijn vader. Deze stierf snel en ook zijn moeder stierf aan kanker. Hij had dus geen gemakkelijke jeugd maar heeft het toch helemaal gemaakt. Nu is hij de machtigste man ter wereld en dient de puinhoop van George Bush op te ruimen. Geen makkelijke taak. Hopelijk krijgt hij de ruimte om het te proberen…

 

Good luck, Mr. President!